Oddawanie krwi jako wstęp do oddania szpiku kostnego.

Przeszczep szpiku kostnego jest szansą dla chorych na białaczkę. Białaczka bowiem jest skutkiem wytwarzania w szpiku wadliwych krwinek białych. Niestety w Polsce wciąż mało osób decyduje się na oddawanie krwi do specjalnych banków krwi, które pozwalają na znalezienie odpowiedniego dawcy szpiku. Choć akcja mająca na celu zainteresowanie tą tematyką jak najszerszego kręgu potencjalnych dawców jest nieustannie prowadzona, to jednak wciąż za mało mamy w Polsce osób zdecydowanych na oddanie szpiku.

Kto może zostać dawcą szpiku? Osoba zdrowa między 18. 1 50. rokiem życia. Dawca szpiku nie może być osobą, która w przeszłości chorowała na gruźlicę, nowotwory, choroby hematologiczne, wirusowe zapalenie wątroby, jest nosicielem wirusa HIV, HBS (żółtaczki) i cytomegalii. Swoje zgłoszenie potencjalny dawca może wysłać m.in. do Fundacji Urszuli Jaworskiej, ale i innych tego typu fundacji (jak np. do tej prowadzonej przez męża Agaty Mróz). Wówczas należy czekać na informację o zaproszeniu na bezpłatne badania krwi. Krew w niewielkiej ilości jest pobierana z żyły i oznaczona według tzw. antygenów zgodności tkankowej HLA. Trafia do banku dawców, skąd pobierane są informacje przez placówki przeprowadzające przeszczepy szpiku u chorych na białaczkę. Często pojawia się pytanie czy oddanie szpiku wiąże się z jakimś zagrożeniem dla życia i zdrowia dawcy i czy zabieg jest bolesny. Szpik kostny pobierany jest w znieczuleniu ogólnym i jedynie komplikacje dla dawcy jakie mogą wystąpić to właśnie skutki znieczulenia, czyli np. ból gardła po założeniu rurki intubacyjnej, czy też bóle głowy i wymioty. Samo pobranie szpiku może się wiązać z bólem występującym wokół miejsca pobrania. Zabieg pobrania szpiku trwa zwykle od 60 do 90 minut. Dawca już w dzień po zabiegu może opuścić szpital. Oddając więc małą próbkę krwi dajemy szansę choremu na białaczkę na powrót do zdrowia, ale prawdziwym darem jest szpik, który dawca może oddać, gdy zostanie zakwalifikowany jako odpowiedni.